Gece,

         ayazı vuruyor her nefesinde.

                                                        Rüzgar

                                                                 çığırtkanlığını pervasızca dile getiriyor.

                                                  Ay,

                         gözyaşlarını içine akıtıyor sessizce.

 

Gözlerim,

               kadehdeki şarabın kırıntılarını 

                                                                andırıyor.

Nedenini bilmiyorum

                                   gözlerimdeki kan çanağının!

Belki de bütün gece,

                                 ayaz gökyüzünün

                                                              uyuz nefesini

patavatsızca enseme üflemesi neden

Bütün gece,

                   gözlerimi kırpmadan,

                                                     kirpiklerimin etrafını saran buğulu yanlızlığın düşleriyle

                                                                                        avundum.

 

 

Rüzgarın ürkütücü nâmeleri göğü inletirken titrer düşler,

                                                                                               düşkünlükler...

Parçalanmış düşlerin serzenişleridir duydukların.

                                                                                 Duydukların ramaktır,

                                                sona biraz daha yaklaşmak...

 

 

Sallanırken boşlukta bedenler,

                             bedeldir ödediğin geceye...

                                                                         Karanlıklara hapsolmuş ruhunun

                                                                                                                               solmuş izleridir göremediklerin.

                                                  Gördüklerin birer nankör, gördüğün sahte oyunlar...

 

 

Kalkar.

            Yürür.

                      Döner.

              Durur, yellerde savrulur matemin.

Gözlerine suskunluk vurduğunda dolar gözlerin,

                                                                                   bakar,

                                                                             solar bir başına,

                                                                                                       çaresiz akşamlar.

                                                                                          Gözler yalancı,

                                                                                                                  sözler sahtekar.

    Sahtekar müsbet düşünceler,

                                                     hatıralar.

Yanar,

          kavrulur düşlerin alevin gölgesinde.

                                                                      Yakar.

Yok oluşun izleridir,

                                 çıkar.

                                         Gider.

        Dönmez bir daha sözlerin,

                rüzgar olup uçar gider enginlerde savrulur yüreğin!

 

 

Büyük,

           göründüğünden.

                                   Yalnız, yapayalnız düşleridir.

Işığında görür gözlerinden kaçanı,

                                                        gölgesi takip eder karanlığı...

Ay gözü yaşlı bakar,

                                  yalnızlığına.

                                                      Işık saçar bilinçsiz, derûni.

Tebessümleri yüzünde saklıdır.

                                         Gören bilir ancak,

                                                               yaşlarla olan yüzleri.

                                                                                               Gözleri suskun,

                                                                                                                         sözleri bıçak,

                                                                                                                                             düşleri yorgun,

                                                                                                                                                                       kendisi kaçak.

                                                     Kaçak hayatların fotoğrafıdır sakladığı

Sakladığı bir eldir uzanan,

                                   uzaklardan sallanan, 

                                                                  sallandıkça hayat bulan

 

 

Düşer mi

               bilmem gökten yıldızlar.

       Gece yarılır mı,

                               kızıldeniz...

Sözler kifayetsiz mi

                               kalır yine...

                Gözler anlamlı bir söz,

                                                   bir lakırdı,

                                                             bir ahenk arar düşlerinde,

                                                                                                     savrulur.

                                                                                                                 Yanar.

 

 

Kor olur gölgesi hümayün gecelerde,

                                                          yanar.

               Yakar.

  Istıraplı can çekişmeleridir,

                                            yaşar.

                                                   Her ani aynı an gibi yaşar.