Bırak Tenimi Islatsın Güneş

Bırak tenimi ıslatsın güneş. Damlalarıyla uç olsun yanaklarıma. Bırak hissetsin ruhum seni, sesini görsün dilim.  Aşk doğsun uzaklardan bizi de beraberinde götürsün gittiği yere. Gittiği yerde gamzeler açılsın, hiçbiri seninkiler kadar olmasın. Düşler sürüklesin gölgemizi, yamaçlar aykırı kalsın önümüzde. Damlalar çöl olsun.  Aksın yer, bir adımımızda en derine. Derinlerden çıksın güneş, gün gibi, gül gibi açsın üzerimizde. Rüzgar salıncağını kurup beklesin bizi, kuyular çöksün ağıtlarıyla, utansın kendi halli yalnızlığına.


Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


CAPTCHA Image
Reload Image
error: İçerik korunmaktadır !!