Bedbaht

Göremedim gözlerimin önünde akan gerçekleri, bilemediğim kanıksadığım bedbaht yalnızlığımı.

Bir ağacın gölgesinde beklerken sabahları, sonsuzluğun yalancı tatlarını tattım. Yazdığım binlerce canın içinde bana ait olan bir an, bir an yok ki benim olan! Yudumladığım şarabın naif tadı ve etkileyici kokusu eşliğinde yürüyorum yıldızlarda. Bir adım öte de yarın var. Güneşin geceyi çıldırtan gülücüklerini görüyorum. Bir masalın içindeki bir rüya gibi gözlerim, gözlerimin önünde yürüyor sefilliğim. Ayaklarımın altında ezilen yıldızların çığlıklarını duyar gibiyim. Nasıl da içten içe benim için üzülüyorlar hissedebiliyorum.


Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


CAPTCHA Image
Reload Image
error: İçerik korunmaktadır !!