Bırak Tenimi Islatsın Güneş

Bırak tenimi ıslatsın güneş. Damlalarıyla uç olsun yanaklarıma. Bırak hissetsin ruhum seni, sesini görsün dilim.  Aşk doğsun uzaklardan bizi de beraberinde götürsün gittiği yere. Gittiği yerde gamzeler açılsın, hiçbiri seninkiler kadar olmasın. Düşler sürüklesin gölgemizi, yamaçlar aykırı kalsın önümüzde. Damlalar çöl olsun.  Aksın yer, bir adımımızda en derine. Derinlerden çıksın güneş, gün gibi, gül gibi açsın üzerimizde. Rüzgar salıncağını kurup beklesin bizi, kuyular çöksün ağıtlarıyla, utansın kendi halli yalnızlığına.

Show More

Related Articles

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: İçerik korunmaktadır !!
Close